HET BELEEFDE GENOT vzw

hetbeleefdegenot.be
 
Home
Voorstelling
Wie is wie?
    Abonnement
Te beleven
Beleefd
Toverberg
Publicaties
Fotogalerij
    Kunstenaars
   Intranet
Links/Sponsors
Contact
    Nieuwsbrieven

    Coronadagboek

Privacyverklaring
 

 

Culturele & Literaire  Kring

HET BELEEFDE GENOT vzw

 

 

“Ieder mens die genoegen schept in het voltooien van zijn taak is een kunstenaar; welke ook die taak is en hoe nederig ze ook is, hij brengt een kunstwerk tot stand. De toetssteen is het beleefde genot, het plezier, de perfectie: het overtuigend resultaat!”   (Henry Van De Velde)

 

Waking In Winter

 

I can taste the tin of the sky —- the real tin thing.
Winter dawn is the color of metal,
The trees stiffen into place like burnt nerves.
All night I have dreamed of destruction, annihilations —-
An assembly-line of cut throats, and you and I
Inching off in the gray Chevrolet, drinking the green
Poison of stilled lawns, the little clapboard gravestones,
Noiseless, on rubber wheels, on the way to the sea resort.
 


How the balconies echoed! How the sun lit up
The skulls, the unbuckled bones facing the view!
Space! Space! The bed linen was giving out entirely.
Cot legs melted in terrible attitudes, and the nurses —-
Each nurse patched her soul to a wound and disappeared.
The deathly guests had not been satisfied
With the rooms, or the smiles, or the beautiful rubber plants,
Or the sea, Hushing their peeled sense like Old Mother Morphia.

 

 

 

Sylvia Plath (1932-1963)

 

Ontwaken in de winter

 

ik kan het tin van de lucht proeven - het echte tinnen ding.
Winterdauw is de kleur van het metaal,
De bomen verstijven ter plaatse als verbrande zenuwen.
De hele nacht heb ik gedroomd van vernietiging, verdelging ---
Een lopende band van doorgesneden kelen, en jij en ik
Ons moeizaam een weg banend in de grijze Chevrolet, drinkend van het groene
Gif van verstilde gazons, de kleine grafstenen als spaanders,
Geruisloos, op rubberen wielen, op weg naar de badplaats.

 


Hoe weergalmden de balkons! Hoe verlichtte de zon
De schedels, de losgemaakte botten geconfronteerd met het uitzicht!
Ruimte! Ruimte! Het beddengoed helemaal verdwenen.
Wiegenbeentjes smolten in een vreselijke houding, en de verpleegsters ...
Elke verpleegster lapte haar ziel op aan een wond en verdween.
De dodelijke gasten waren niet gesteld
Op de kamers, of de glimlachen, of de mooie rubber planten,
Of de zee, die hun gepelde gevoel in de armen van Morpheus tot stilte brachten.

 

 

 

Vert. Bart Madou

 

Nieuwe publicatie

Ria Lhermitte, Voorwaarts

Recente gedichten uit het leven (van Ria) gegrepen.

meer weten...

 

Nieuwe publicatie

Bart Madou, Een psalm tot het laatst

Lijden en hoop in een tijdloze samenleving

meer weten...

 

 

 

Coronadagboek

 

Luxemburg

 

Nie Wiem

 

Overzicht sprekers (m/v) vanaf 2007

Toverberg

Favoriete boek

Volg ons op 

 

© Copyright 2006-2021  ALLE RECHTEN VOORBEHOUDEN   Het Beleefde Genot vzw

 

Het Beleefde Genot vzw - Doornlaan 8 - 8210  Zedelgem
tel
0498 73 58 73 - www.hetbeleefdegenot.be - info@hetbeleefdegenot.be
BTW
BE 0893.747.805  - rekening IBAN: BE71 0014 8517 3969 (BIC: GEBA BE BB)

Laatst bewerkt: 14 februari 2021